Białko surowe
Ilość białka w karmie zmierzona w laboratorium na podstawie zawartości azotu. „Surowe” oznacza metodę analizy, nie surowe mięso. Karmy porównuj w suchej masie.
Przemysław Śmit · Ekspert Dogfan ·
Na odwrocie worka, w części „Składniki analityczne”, stoi na przykład „białko surowe 26%”. Słowo „surowe” sugeruje surowe mięso, a to nieporozumienie. To wynik analizy chemicznej gotowej karmy: ile w niej białka, niezależnie od tego, z czego pochodzi.
Sama liczba jest przydatna, ale nie mówi wszystkiego. Nie wynika z niej, czy białko pochodzi z mięsa, z roślin, ani jak dobrze pies je strawi.
Czym jest białko surowe
Składniki analityczne to nie lista surowców, tylko wynik badania laboratoryjnego według klasycznego schematu nazywanego analizą Weende. Białko oznacza się metodą Kjeldahla: laboratorium mierzy zawartość azotu w próbce i przelicza ją na białko. Metodę opisuje rozporządzenie (WE) nr 152/2009.
„Surowe” znaczy więc „oznaczone w przybliżeniu”. Wynik obejmuje wszystko, co zawiera azot, także związki, które białkiem w ścisłym sensie nie są.
Po co jest w karmie
Białko dostarcza aminokwasów, z których pies buduje i odnawia mięśnie, skórę, sierść, enzymy i przeciwciała. Część aminokwasów jest dla psa niezbędna, bo nie wytwarza ich sam. Nadmiar białka organizm zużywa jako źródło energii.
Wytyczne FEDIAF (2025) podają zalecane minimum dla karmy pełnoporcjowej dla dorosłego psa: 18 g na 100 g suchej masy przy zapotrzebowaniu energetycznym 110 kcal/kg^0,75 i 21 g, gdy pies je mniej (95 kcal/kg^0,75). Dla szczeniąt wartości są wyższe: 25 g we wczesnym wzroście i 20 g w późniejszym. To minima, nie poziom optymalny, i dotyczą suchej masy, nie liczby z etykiety.
Czy to dobrze?
Wyższy procent białka nie oznacza automatycznie lepszej karmy. Liczy się źródło, strawność i to, czy karma pasuje do psa. Białko z mięsa i białko z roślin w analizie wyglądają tak samo, dlatego obok liczby czytam listę składników.
Niektóre psy potrzebują diety o kontrolowanej ilości lub jakości białka, na przykład przy chorobie nerek albo wątroby. Taką dietę dobiera lekarz weterynarii, nie etykieta. Podstawy żywienia zebrałem w tekście o tym, jak karmić psa.
Jak to wygląda na etykiecie
Zapis ma postać „białko surowe 26%” albo krócej „białko 26%”. Rozporządzenie (WE) nr 767/2009 wymaga podania białka surowego w karmach dla psów, obok tłuszczu, włókna i popiołu.
Procent dotyczy karmy w takiej postaci, w jakiej ją kupujesz, razem z wodą. Dlatego karma mokra z „białkiem 9%” wypada na pozór gorzej od suchej z „białkiem 25%”. Porównanie ma sens dopiero w suchej masie:
- karma sucha: białko 25%, wilgotność 10%, czyli 25 / 90 × 100 = ok. 27,8% w suchej masie,
- karma mokra: białko 9%, wilgotność 78%, czyli 9 / 22 × 100 = ok. 40,9% w suchej masie.
Wzór: wartość / (100 − wilgotność) × 100. Gdy sucha karma nie podaje wilgotności, sprawdź opakowanie albo zapytaj producenta. Przeliczenie przydaje się przy porównywaniu karm suchych i karm mokrych.
Źródła
- Rozporządzenie (WE) nr 767/2009 w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz (etykietowanie), EUR-Lex
- Rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 ustanawiające metody pobierania próbek i analizy pasz, EUR-Lex
- FEDIAF, Nutritional Guidelines for Complete and Complementary Pet Food for Cats and Dogs (2025)